صیانت از ارزشهای انقلاب اسلامی

 

دو «فریضه امر به معروف و نهی از منکر» از واجبات عملی دین مبین اسلام محسوب میگردد و در قرآن کریم در کنار فریضه نماز و زکات وارد شده و فلاح و رستگاری و اقتدار نظام اسلامی را در گرو اجرای این دو فریضه مهم و کلیدی اعلام می دارد.

در اصل هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی دعوت به خیر، امر به معروف و نهی از منکر وظیفه ای همگانی و متقابل بر عهده مردم نسبت به یکدیگر، دولت نسبت به مردم و مردم نسبت به دولت تاکید شده است.

صیانت از معروف ها و پیکار با منکرها، از وظایف شرعی و عقلی انسانها و نشان دهنده زنده بودن نظام اسلامی است و به عبارت دیگر ترک امر به معروف و نهی از منکر به مفهوم بی توجهی به سرنوشت جامعه و آسیب پذیر ساختن آن در برابر خطرهای تهدید کننده است.

ترویج زیبایی ها و ارزشها و برخورد با زشتی ها و آسیب ها، زندگی اجتماعی را از ثبات و آرامش برخوردار می گرداند و اغتشاش و بی نظمی و هرج و مرج را قابل کنترل نموده و فضای جامعه را از همدلی و نشاط و شادابی برخوردار میکند.

انسان فطرتا نیکی و بدی را می شناسد و آن را با عمق وجود خود درک می کند و ذاتا متمایل به خوبی ها و دوری از زشتی هاست و همچنین عقل انسان پاک کننده بدیها و امر کننده به خوبی هاست. البته در صورتی که فطرت و عقل، آسیب دیده نباشد و آلودگی نداشته باشد تا بتواند قدرت تمییز داشته از صراط مستقیم خارج نگردد.

فراخواندن انسانها به ارزشهای سعادت بخش و سازنده و هشدار دادن آنها نسبت به منکرها و هدایت به تقویت معروف ها نخستین بار توسط خداوند متعال انجام یافته و از سجده فرشتگان در مقابل انسان آغاز گردیده و در آیات قرآن کریم این امر و نهی مشهود است.

*اجرای فریضه امر به معروف و نهی از منکر به دلیل ماهیت آن می تواند با تنشها و عکس العمل هایی مواجه گردد.

امام علی(علیه السلام) بر همین نکته تاکید دارند که «خداوند به کسی که در مال و جانش سهمی برای خدا نباشد، نیاز ندارد.»

آنجایی که ترک امر به معروف و نهی از منکر موجب نابودی احکام الهی میگردد و دین خدا را در معرض نابودی یا عقاید مسلمانان را در آستانه تزلزل قرار میدهد ضروری است حتی به قیمت تحمل ضرر، این فریضه مهم ترک نشود. پذیرفتن احتمال خطر و تحمل سختیها از الزامات امر به معروف و نهی از منکر است.

دشمنان و بداندیشان در دنیای امروز، دو فریضه امر به معروف و نهی از منکر را که مورد توافق امت اسلامی است از ابعاد گوناگون مورد تهاجم قرار داده ا ند.

گاهی به بهانه اختلاف قرائت از عقاید اسلامی، زیربنای هر گونه دفاع از معروف و نبرد با منکر را مورد هجوم قرار می دهند. روزی به بهانه تسامح و تساهل، بی غیرتی دینی و بی تفاوتی را ترویج و تبلیغ می کنند.

یک روز بنام روشنفکری و مبارزه با خشونت، به سوی خشن ترین دولتهای استعمارگر و سلطه گر جهان دست دوستی و همزیستی می گشایند و این دو فریضه را اعمال خشونت و ضد آزادی تبلیغ می کنند.

برخی از افرادی که مشروعیت مقامشان در دفاع از معروف و نبرد با منکر است هیچ وظیفه ای در این میدان برای خود نمیشناسند و از معروف و منکر یکسان دفاع و حمایت می کنند و برای رعایت عدالتی که خود می فهمند به امام علی(علیه السلام) و معاویه یکسان ادای احترام می کنند.

شرط تحقق فرایض دینی از جمله دو اصل امر به معروف و نهی از منکر در جامعه اسلامی داشتن «امنیت» است و بخش عمده ای از امنیت از راه جهاد با دشمنان داخلی و خارجی و عدم تبعیت از آنها محقق می شود.

رنجش خاطر برخی از اشخاص، طبقات، جناحها و گروهها و افرادی که دارای امتیاز ویژه و خاصند و در بین مردم شناخته شده اند از اجرای این دو فریضه گاهی منجر به خروج از دایره حکومت اسلامی می گردد و بنای ناسازگاری می گذارند.

*چنانچه عوامل حکومتی و مردم در برابر این منکر آشکار سکوت کنند و آن را اصلاح نکنند هر دو گروه لایق عقاب از سوی خداوند خواهند بود.

هدایت امام علی(علیه السلام) بر آن است که ارزش اجرای امر به معروف و نهی از منکر حفظ بنیاد دین است و آثار سازنده آن به مراتب از پیامدهای منفی بیشتر است و رضایت مردم بدون حفظ ارزشهای اسلامی، امر باطلی است و هدف از تشکیل جامعه دینی را تأمین نمی کند.

ترک کنندگان فریضه امر به معروف و نهی از منکر نوعی از همرنگی تدریجی با جناح منکر را می پذیرند. رضایت به گناه و یا ترک واجب نیز موجب همسویی شخص راضی با منکر گرایان یا ترک کنندگان واجبات می شود.

سکوت جامعه در برابر گناه به تدریج، منکر را امری عادی جلوه می دهد تا آنجایی که به مرور حساسیت ها از بین می رود و موجب حساسیت زدایی از منکرات می گردد بدین معنی که جامعه در مقابل بروز مظاهر منکرات آستانه حساسیتش تغییر می کند و هیچ گونه عکس العملی از خود نشان نمی دهد و اگر فردی یا عده ای هم بخواهند با منکر برخورد کنند مورد تهاجم قرار می گیرند که نمونه های آن را تا سر حد شهادت شاهد بوده ایم در نتیجه مردم در برابر انواع منکرات و فسادهای اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، خانوادگی و… حساسیتی از خود بروز نمی دهند و خود را ملزم به برخورد نمی بینند.

متأسفانه استحاله و دگرگون سازی ارزشهای انقلاب اسلامی و تغییر آستانه حساسیت ها نسبت به منکرات در مسئولین و مردم، در دنیای امروز از پیچیدگی های خاصی برای متروکه کردن ارزشها در عمل و نهایتا فراموشی و زدودن آن از قلبها برخوردار است.

گسترش روحیه دنیاطلبی، عدم حمایت از حق، اشتباه در تشخیص حق از باطل، وسوسه های شیطانی، تحریف قرائت از دین، ایجاد تفرقه و عدم همگرایی در مردم، جدایی مردم از اوامر ولایت، مجالست و مؤانست با سلطه گران و متجاوزین، ایجاد حاشیه امن برای فسادگران، سوء استفاده از موقعیتها و رانت خواریها، نفوذ در مراکز تصمیم سازی و تصمیم گیری، تغییر در باورها، تغییر در محاسبات مسئولین، تهاجم به نیروها و مبانی انقلاب، مخدوش نمودن اقتدار و وادار نمودن به تمکین مسئولین و مردم، موجب می گردد معروف ها و منکرها از جایگاه اصلی خود خارج و اصول و ارزشهای انقلاب اسلامی و نظام اسلامی استحاله گردد.

هر یک از آحاد جامعه وظیفه دارند در برابر هر گونه پلیدی و منکر پرچم اصلاح را برافرازند و مظاهر فساد را به مظاهر پاکی و دینی تبدیل کنند و اگر کسی به این مسئولیت شرعی و عقلی خود عمل نکند، در حقیقت موجودیت اجتماعی خود را معدوم و در حد جسدی بی روح در آمده است.

اخلاص در عمل و انگیزه الهی، پایبندی به ارزشها و مقید بودن به احکام الهی، واجبات و مستحبات، و پرهیز از مکروهات و محرمات، شناخت و آگاهی از شرایط زمانی و مکانی و علم و معرفت نسبت به معروف ها و منکرات از شرایط آمرین به معروف و ناهیان از منکر است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.