آموزش ضابطین امر به معروف و نهی از منکر در کهگیلویه

چرایی وجوب امر به معروف در قیام امام حسین(ع) (پرسش و پاسخ)

در جامعه ای که یزد و پیروانش قصد کنارگیری از حکومت را نداشتن و از منش و روش ظالمانه خود دست برنمی دارند قیام امام حسین(علیه السلام) چه تأثیری بر ساقط شدن این حکومت داشته.

 

به گزارش پایگاه خبری فرهنگسرای معروف؛ به نقل از کیهان در مورد اهداف قیام امام حسین(علیه السلام) شبهات زیادی ایجاده شده است که یکی از این شبهات در مورد امر به معروف و نهی از منکر می باشد که سوالات زیادی در ذهن مخاطب ایجاد می کند که آیا وجوب این فریضه در آن عصر بر ذهن عموم مردم تاثیرگذار بوده است یا نه؟ در ادامه به این شبهه جواب میدهیم.

* پرسش:
یکی از شرایط وجوب امر به معروف و نهی از منکر احتمال تأثیر است که در نهضت امام حسین(علیه السلام) موجود نبود، چرا که معلوم بود یزید و پیروانش نه از حکومت کنار می‌روند و نه از روش و منش خود دست برمی‌دارند. بنابراین امام حسین(علیه السلام) با چه منطق و حجت شرعی قیام کرد و جان خود و خانواده‌اش را در این راه فدا کرد؟

* پاسخ:
در بخش نخست پاسخ به این سؤال به منظر فقهی شرایط احکام امر به معروف و مقتضیات زمان امام حسین(علیه السلام) به نحو اجمال پرداختیم. اینک در بخش پایانی دنباله مطلب را پی‌می‌گیریم.
سیدالشهدا(علیه السلام) می‌دانست که شهادت او و اسارت اهل بیت، ماهیت بنی‌امیه و عداوت‌های آنها را با اسلام و شخص پیغمبر آشکار می‌سازد و عکس‌العمل قتل او، ریشه‌های اسلام را در دل‌ها استوار کرده و حس تمرد و سرپیچی از اوامر امویان را در همه ایجاد می‌کند و احساسات اسلامی و شعور دینی مردم را بیدار و زنده می‌سازد.

اباعبدالله(علیه السلام) می‌دانست که وقتی بنی‌امیه او را شهید کنند؛ دستگاه خلافت رسوا خواهد شد و مردم به مسیر نادرست حکومت پی‌خواهند برد و معلوم است حکومتی که دشمن دین و خاندان رسالت شناخته شده باشد؛ هر چند مدت کوتاهی به ظاهر، بر مردم فرمانروایی کند، اما نخواهد توانست ادعای خلافت اسلامی را داشته باشد و به حکومت خود ادامه دهد.

فاجعه کربلا دنیای اسلام را تکان داد و مثل آن بود که شخص پیغمبر شهید شده باشد. در تمام شهرها احساسات خشماگین مردم نسبت به بنی‌امیه به جوش آمد و حرکت‌های ضد امویان یکی پس از دیگری شروع شد؛ تا آنکه حکومتی که به اسم اسلام، ترویج شرک و کفر می‌کرد، ساقط شد و آن خون‌های پاک اهل بیت(علیها السلام)، بهای نجات اسلام و شور و هیجان دینی مردم علیه بنی‌امیه گردید.

پس معلوم شد که امر به معروف و نهی از منکر امام حسین(علیه السلام) از نظر قواعد عمومی و فقهی نیز لازم و از واجبات بوده است و آن حضرت در راه ادای این تکلیف، از جان خود و عزیزترین و لایق‌ترین جوانان، برادران و یارانش چشم پوشید و همه را فداى مقاصد بزرگ و عالى اسلامى کرد، و با اینکه سیل مصیبت‌ها به سوى او هجوم آورد، ثابت و پایدار ایستاد و از دین و هدف خود دفاع نمود.

مناسب است اینجا به سخن علامه شهید استاد مطهرى ‌اشاره شود؛ وى مى‌نویسد:
«شرط دیگر امر به معروف و نهى از منکر «احتمال تأثیر» است؛ یعنى، این فریضه، مثل نماز و روزه «تعبدى محض» نیست. به ما گفته‌اند: شما در هر حال باید نماز بخوانید و نباید سؤال کرد که آیا این نماز خواندن اثر دارد یا ندارد؛ ولى امر به معروف و نهى از منکر را باید با تدبیر و اندیشه انجام داد؛ یعنى، شخصى روى نتیجه حساب کند و باید سودى که به دست مى‌آید، بیش از سرمایه مصرفى باشد. این نظر در مقابل منطق خوارج است که مى‌گفتند: حتى اگر کوچک‌ترین تأثیرى هم محتمل نباشد، باز باید امر به معروف و نهى از منکر نمود. عده‌اى علت انقراض خوارج را همین امر دانسته‌اند. «تقیه» نیز که در شیعه مطرح است؛ یعنى، به کار بردن تاکتیک در امر به معروف و نهى از منکر. تقیه؛ یعنى، استفاده از سلاح دفاعى؛ یعنى، در مبارزه ضربه بزن؛ ولى کوشش کن آسیب نبینى».

معناى احتمال تأثیر این نیست که در خانه‌ات بنشینى و بگویى: من احتمال اثر مى‌دهم یا نمى‌دهم؛ بلکه باید بروى و حداکثر تحقیق را انجام دهى تا ببینى که آیا به نتیجه مى‌رسد یا نه. کسى که بى اطلاع است و به دنبال تحقیق هم نمى‌رود، نمى‌تواند چنین عذرى بیاورد.
منبع: دفتر سیزدهم پرسش‌ها و پاسخ‌ها ( ویژه محرم)،
نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها

لینک دیدگاه


همچنین ببینید

امر به معروف و نهی از منکر مهمترین اصل در پیشگیری از جرم است

 به گزارش خبرگزاری فرهنگسرای معروف به نقل از خبرگزاری آنا،کارگاه آموزشی جلوگیری از وقوع جرائم …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.