برای انجام معروف به مدح و ذم دیگران کاری نداشته باشیم

 

به گزارش پایگاه خبری فرهنگسرای معروف؛ به نقل از خبرگزاری رسا، حجت الاسلام والمسلمین رضا محمدی، کارشناس رادیو معارف امروز در آستان مقدس حضرت معصومه(س) با اشاه به حکمت ۲۰۴ نهج البلاغه گفت: امام علی(علیه السلام) در این حکمت می فرماید«لاَ یُزَهِّدَنَّکَ فِی الْمَعْرُوفِ مَنْ لاَ یَشْکُرُهُ لَکَ، فَقَدْ یَشْکُرُکَ عَلَیْهِ مَنْ لاَ یَسْتَمْتِعُ بِشَیْء مِنْهُ، وَقَدْ تُدْرِکُ مِنْ شُکْرِ الشَّاکِرِ أَکْثَرَ مِمَّا أَضَاعَ الْکَافِرُ، «وَاللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ» یعنی به علت ناسپاسى افراد، از کار نیک مضایقه نکنید چرا که (در مقابل) گاه کسى از تو سپاسگزارى مى کند که از عمل نیکت هیچ بهره اى نبرده و چه بسا همین شکرگزارى اثرش بیش از ناسپاسى افراد ناسپاس باشد و (برتر از همه اینها این که) خدا نیکوکاران را دوست دارد.

وی افزود: امام علی(علیه السلام) در این خطبه می فرمایند اگر تو کار خوبی برای دیگری انجام دادی و سپاسگزاری نکرد از انجام کار خیر رنجیده نشو؛ زیرا کسی از تو سپاسگزاری می کند(خدا) که تو سپاس او را نمی شنوی.

کارشناس رادیو معارف با اشاره به این که قدر شناس خوبی های انسان خداوند است، تصریح کرد: انسان نباید در برابر ناسپاسی دیگری از خدمت و معروف الهی دست بردارد؛ زیرا خدا که از همه بالاتر است از انسان قدر دانی می کند و اگر انسان به این شکل فکر کند قدر شناسی خداوند انگیزه او را برای خیر رساندن به دیگران مطلوب تر می کند چون انسان می داند اجرش نزد خداوند است و اجر خدا از مزد دنیوی بالاتر است.

حجت الاسلام والمسلمین محمدی ادامه داد: اگر کس خدا را در زندگی و کارهای خود ببیند هرگز با قدر نشناسی یک نفر انجام معروف را متوقف نمی کند.

وی افزود: بنابراین انسان با قدر نشناسی دیگران نباید میلش به خیر کم شود و هر چه قدر نشناسی مردم بیشتر باشد اجر انسان در نزد خدا بیشتر می شود.

استاد حوزه علمیه قم ادامه داد: در این حکمت واژه کافر به کافر اصطلاحی اشاره ندارد بلکه منظور پو شاننده نیکی است و در برابر نیکی دیگران قدر نشناس است.

حجت الاسلام والمسلمین محمدی با تأکید بر این که خدواند در قرآن کریم می فرماید که پیوسته محسنین خدا را دوست دارند، اظهار کرد: به همین دلیل پاداش محسنین در قرآن کریم مضاعف عنوان شده است.

وی با بیان این که در حکمت ۲۰۵ نهج البلاغه امام علی می فرمایند« کُلُّ وِعَاء یَضِیقُ بِمَا جُعِلَ فِیهِ إِلاَّ وِعَاءَ الْعِلْمِ، فَإِنَّهُ یَتَّسِعُ بِهِ» یعنی هر ظرفى بر اثر قرار دادن چیزى در آن از وسعتش کاسته مى شود مگر پیمانه علم که هرقدر از دانش در آن جاى گیرد وسعتش افزون مى گردد».

وی افزود: امام علی(علیه السلام) می فرمایند که هر ظرفی با هر چیزی که در آن قرار دارد باریک و تنگ می شود مگر ظرف علم که ذهن و مغز انسان بوده و هر چه در آن بریزند گسترده تر می شود و هر چه انسان عالم تر شود ظرفیت او برای فهم علم بیشتر می شود و هر چه انسان ذهن خود را فعال تر کند ظرفیت آن بیشتر می شود و حضرت می فرمایند به دنبال علم باشید زیرا ظرفیت انسان گسترده می شود.

استاد حوزه علمیه قم با اشاره به حکمت ۲۰۶ نهج البلاغه گفت: امام در این خطبه می فرمایند« أَوَّلُ عِوَضِ الْحَلِیمِ مِنْ حِلْمِهِ أَنَّ النَّاسَ أَنْصَارُهُ عَلَى الْجَاهِلِ» یعنی نخستین نتیجه اى که شخص بردبار از بردبارى خود مى برد این است که مردم در برابر جاهل و نادان از وى حمایت خواهند کرد.

حجت الاسلام والمسلمین محمدی یادآور شد: براساس این حکمت اولین بهره انسان از حلم و بردباریش یاری و حمایت مردم است و همچنین در مقابل بی ادب به گناه و خطا مرتکب نشده است.

لینک خبر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

10 + 10 =